lllll[cannot][cannot][cannot][cannot]lllll

“เฮ้อ  ทำไมผมต้องแต่งงานทั้งที่อายุยังน้อยแบบนี้ล่ะครับ”เด็กหนุ่ม

ในชุดสูทขยับเน็คไท

“มันเป็นประเพณีระหว่างเมืองที่มีกันมาช้านานไงล่ะ”

“อ๋อ ประเพณีนี่เอง ไม่น่างงเลยเรา ฮะฮะฮะ”

“ทางฝั่งนั้นก็ใกล้มาถึงกันแล้ว เห็นเขาลือกันว่าสวยอย่างกับนางฟ้า

เลยนะ ทาเคชิ”

“งั้นเหรอครับ”ว่าไปพลางดูดนมในกล่อง

แต๊น แต๊น แต๊น แต๊น

“ท่าจะมาถึงกันแล้ว เอ้า เตรียมตัวไปหาเจ้าสาวได้แล้ว”ผู้เป็นพ่อตบไหล่ลูกชาย

ก่อนที่จะดันลูกชายออกจากห้องแต่งตัวไป

“เฮ้อ มาถึงจนได้สงสัยต้องลุยอย่างเดียวแล้วล่ะนะ”

“จะดีเหรอ”

“ไปไงไปเป็นกัน”

ขณะนี้รถม้าได้มาถึงหน้าประสาทแล้วประตูรถม้าค่อยๆเปิดออก

เผยให้เห็นเจ้าหญิงผู้งดงามใบหน้าขาวนวลสวยงามในชุดที่หรูสีขาวสะอาดตา

ที่สะท้อนแสงแดดยามเช้า

เจ้าหญิงค่อยๆลงมาจากรถม้าโดยมีองค์รักษ์คอยจับมือไว้

เด็กหนุ่มถึงกลับตาค้างแต่ก็ได้แต่ยืนรอให้เจ้าสาวของตนเดินมาหา

“ณ เวลานี้อันเป็นเวลามงคลยิ่งนัก ขอให้ทำพิธีอภิเษกสมรสกันระหว่าง

เจ้าชาย ยามาโมโตะ ทาเคชิ และเจ้าหญิง โกคุเดระ ฮายาโกะ

พิธีต่างๆก็ดำเนินไปเรื่อยๆตั้งแต่พิธีแลกของมงคล

พิธีต่างๆมีมากมายทำให้คู่บ่าวสาวไม่ได้คุยอะไรกันซักนิด 

จนตกเย็นก็ถึงเวลาร่วมหอ

“มีคำสั่งจากท่านว่าให้ทั้งคู่พักห้องเดียวกันเลยค่ะ”องครักษ์หญิง

คนหนึ่งพูดก่อนเปิดประตู

“ห้ะ!! นี่ฉันยังอายุไม่เท่าไรเลยนะ”เด็กหนุ่มแย้ง

“นั้นเป็นคำสั่งจากท่าน คำสั่งจากท่านถือเป็นอันเด็ดขาด ไม่มีข้อโต้แย้งค่ะ”

...................เฮ้ย!!!!  ให้มาอยู่ห้องเดียวกับไอ้บ้านี่เนี่ยนะ ไม่มีทางซะหรอก

 เจ้าชายฮายาโตะคิด

“เฮ้อ  เอาอีกแล้วสินะงั้นเอาไงก็ได้”เด็กหนุ่มนามทาเคชิที่สบายๆ

ไม่คิดอะไรมากเดินเข้าไปในห้อง

“เฮ้ย!!  เอ้ย  เอ๊ะ!! เอางั้นเหรอ ค คะ”

“วันนี้อาหารจะมาเวลา2ทุ่มนะคะ ขอตัวก่อนค่ะ”สาวใช้ค่อยๆเลื่อนประตูปิด

“เดี๋ยว!! อย่าเพิ่ง!!!”

“ฮะฮะฮะ   เธอนี่ตลกดีแฮะ ยังไงซักวันเราก็ต้องอยู่ด้วยกันอยู่แล้ว

ทำตัวให้ชินไว้ดีกว่านะ”

“เชอะ  ใครมันจะอยู่ล่ะเฟ้ย”เด็กหนุ่มแอบพูดเบาๆ

“นี่  มานั่งก่อนสิวันนี้พิธีเยอะ ไม่ได้คุยอะไรกันเลย เป็นคู่บ่าวสาวที่แย่จังเลยนะ

พวกเราเนี่ย  ฮะฮะฮะ”

“น นั้นสิ ค คะ”

“ฮะฮะฮะ กลัวฉันเหรอไม่ต้องกลัวขนาดนั้นก็ได้  ฉันชื่อ ยามาโมโตะ ทาเคชิ

เรียกยามาโมโตะ ก็ได้”

“อ่อ อ เอ่อ ฉัน โกคุเดระ ฮายาโตะ เอ้ย โกะ เรียกโกคุเดระก็ได้ ค ค่ะ”

“เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมาให้ละกันนะ ดูเธอเพลียๆ”

“อืม”

...................ให้อยู่กับไอ้เจ้าบ้านี่ไม่ไหวหรอก  แล้วชุดบ้าบออะไรกันร้อนชะมัด

 เด็กหนุ่มคิดเรื่อยเปื่อย

“มาแล้วๆ  โอ๊ะ!!!  หวา!!!  หวา!!! หวา!!!”

“เฮ้ย!!!!!”

โคล้มมมมม!!!!  เพล้งงงงง!!!!  แคว้กกกกกก!!!   ตุ้บ

ยามาโมโตะลื้นล้มทับโกคุเดระน้ำหกแก้วแตกกระจาย

นอนราบไปบนที่นอน(ตอนที่นั่งคุยกันนั่งตรงที่นอน)

“อู้ยยย อึ๋ย ข ขอโทษนะ เป็นไรรึเปล่า”เด็กหนุ่มพยุงตัวขึ้นมา

“อู้ยย  อื๋อ แกนี่มัน”

“อื๋อ   ฮ เฮ้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!  ผู้ชาย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

“เออ ใช่   ก็ผู้ชายน่ะเซ่”

ผัวะ!!!!!  โคล้มมมมมมมม!!!!!!!!

“ฮาฮิ!!!  คงไม่ต้องใช้ยาแล้วล่ะมั้งคะ ขนาดแค่คืนแรกนะเนี่ย

อย่างนี้แหละน้า ข้าวใหม่ปลามัน”สาวใช้ค่อยๆวางชุดอาหารกับโต๊ะหน้าห้อง

“ไม่อยากขัดจังหวะ แต่ถ้าไม่บอกโดนยายดุอีกแน่เลย  งั้น 

อะแฮ่ม  อาหารมาเสริฟแล้วนะคะถ้ายังไม่อยากทานตอนนี้ก็ไม่เป็นไร

ฮารุขอตัวก่อนนะคะ”สาวใช้ค่อยๆย่องเบาเดินออกไป

ผัวะ!!!!!  โคล้มมมมมม!!!!!     โคล้มมมมม!!!!!!!

“อะโหย  รุนแรงน่าดู ไม่เบาเลยเจ้าชายเรา”

กว่าจะลงตอน3ได้เล่นดองไปจนเค็ม=  =" 

อย่างที่บอกค่ะอ่านแล้วทะแม่งๆขัดๆขออภัยนะคะ 

ตอนเข้าพิธีไม่รู้จะบรรยายแบบไหนดี แนวเจ้าหญิงๆนี่มันยากจริงๆนะเออ

ตอนนี้ยามะออกแล้ว มีแอบลากฮารุมาเป็นตัวประกอบ555+

อ่านแล้วคอมเมนต์กันหน่อยนะคะ จะได้มีพลัง(จิ้น)แต่งต่อเรื่อยๆค่ะ

เพื่อให้เข้ากัน(รอบที่3)

เครดิต  http://nikushoku.com/

ชอบรูปนี้มากๆ ตอนที่แต่งตอน3เสร็จแล้วเห็นรูปนี้ถึงกับอึ้ง  ใช่เลย!!!

จินตนาการโกคุประมาณนี้ล่ะค่ะ

ตอนที่4 คิดไม่ออกจริงๆว่าทูน่าจะคู่ใครดี

จึงเปิดรับโหวต  The seme ค้นฟ้าคว้าเสะ!!! (รายการสำหรับเคะที่โดดเดี่ยวเปรี่ยวใจ555+)

ผู้ที่เข้ารอบ3คนสุดท้าย

s1 สับปะรดรั่ว!!!

s2 มากับฮิเบิร์ด!!!

s3 ประแจ!!!

ผู้ที่ได้รับผลโหวตที่1จะได้รับ ปลาทูน่า กินได้ตลอดฟิกเรื่องนี้

ผู้ที่ได้รับผลโหวตที่2จะได้รับ  ตะกร้าทูน่าเล็กๆ กินได้นิดๆหน่อยๆไม่ก็ไปแย่งคนได้ที่1

ผู้ที่ได้รับผลโหวตที่3จะได้รับ  ก้างทูน่าและแครกเกอร์  กินได้2วันหมด

เปิดรายการให้โหวตสำหรับฟิกตอนที่4แท้ๆเลย=  ="

ยังไงก็ร่วมสนุก ร่วมกันโหวตหน่อยนะคะT^T 

ไว้เจอกันครั้งต่อไปค่ะ

ซึ่งปฏิบัติกันมา แต่ช้านานแล้ว ความสัมพันธ์เมืองเราก็จะไม่เน้นแฟ้น เข้าใจมั้ย”

พระราชาตีสีหน้าเครียด

“เชอะ ความสัมพันธ์บ้าบออะไรกัน ที่สำคัญผมเป็นผู้ชายนะ

จะไปแต่งกับไอ้เจ้าชายเมืองนั้นได้ไง”

“ออกไปเหอะ เรื่องบ้าบออย่างนั้น ไม่สนหรอก”เจ้าชายฟุบตัวลงนอน

“ฮายาโตะ แกหลบหลู่พิธีนี้งั้นเรอะ ฮึ่ม องครักษ์จับตัวเจ้าชายฮายาโตะไปเปลี่ยนให้

งามดั่งเจ้าหญิงเดี๋ยวนี้”

“เฮ้ย!!! ปล่อยฉันนะ!!! บอกให้ปล่อยไงเว้ย!!!”เจ้าชายฮายาโตะ

 โดนองครักษ์4คนลากออกไป

“ที่ทำแบบนี้ก็เพราะรักษาเมืองเรา ขอโทษนะฮายาโตะ”

ตู้ม!!!! ซ่า!!!!!!

“เฮ้ย ปล่อยนะเว้ย!!!!”

“คิก คิก เจ้าชายอย่าดิ้นสิคะ”สาวใช้7คนกำลังขัดถูอาบน้ำให้เจ้าชาย

ที่กำลังจะแปลงโฉม

“เว้ย อะไรกันนักหนาเนี่ย”เด็กหนุ่มทำหน้าเครียดขณะที่กำลังโดนสาวใช้

เป่าผม ทำเล็บ นวดหน้า

“เจ้าชายยืนนิ่งๆสิคะ ข้าผูกผ้าให้ไม่ถนัดนะคะ”

“อุ้ยเจ้าชาย อย่าทำหน้าอย่างนั้นเดี๋ยวไม่สวยนะคะ”

“อย่าดึงออกอีกนะคะ ไม่งั้นข้าจะยีผมท่านเลยคะ ฮึ”

“กรี๊ด แกว่งขาแบบนี้ข้าถอนขนไม่ได้นะคะ”

“ดิ้นมีเจาะผิดจุด ถึงเลือดเลยนะ เจ้าชาย”

“โอ๊ะ เจ้าชาย เอ้ย เจ้าหญิงคงต้องการไอนี้ไปด้วยสินะคะ”

“อะ ใช่ๆอย่าลืมน้ำหอมล่ะ”

5ชั่วโมงผ่านไป

“เจ้าหญิงฮายาโกะ  มาแล้วเจ้าคะ”สาวใช้ทั้ง7ตะโกนและเปิดม่านเผยให้เห็น

เจ้าหญิงรูปงามผมสีเทาออกขาวราวกับหิมะที่ทัดด้วยดอกไม้สีแดงสด

แก้มชมพูระเรื่อปากแดงอวบอิ่มใส่ชุดยาวลากพื้นรวมๆแล้วราวกับเปิดตัวนางฟ้าก็ไม่ปาน

เจ้าหญิงถูกส่งตัวขึ้นรถม้าพร้อมทั้งชาวบ้านก็มาโบกมือลาส่งตัวเจ้าหญิง

“เฮ้อ สงสารเจ้าชายเหมือนกันนะ”

“นั้นสิ เฮ้อ ที่ประสาทนี้คงเหงาซะแล้วล่ะ เนอะ”

“เชอะ  อยากเป็นคนสูงๆก็ต้องแบบนี้แหละ กลับประสาทกันเถอะ”สาวใช้เดินกลับประสาทกันไป

ณ ข้างในรถม้า

“เฮ้อ จนได้สินะ แต่ยังไงก็มาแล้วนี่หว่า ไปอัดได้เจ้าชายนั้นแล้วค่อยหนีกลับก็แล้วกัน”

เด็กหนุ่มถกแขนเสื้อ

“ฮึก ฮือ ฮึก ฮึก ฮือ ฮือ”

“หูแว่วรึไงนะ”

“ฮึก ฮือ ฮึก ฮือ”

“อีกแล้ว”ว่าแล้วก็หันไปดูรอบๆข้างในรถม้า

“เฮ้ย!!!!!!!!”

“หวา!!!!!!!”

เด็กหนุ่มตกใจกับสิ่งที่เขาเห็น  สิ่งที่เขานั่งมาตลอดทางที่ออกรถม้ามานั้นกลับ

เป็นเด็กหนุ่มรูปร่างบอบบางผมตั้งสีน้ำตาลแต่งชุดแบบชาวบ้านธรรมดาๆ

นั่งร้องไห้อยู่มุมซ้ายของรถม้า

“นี่ แกมาได้ไง”

“อะ ฮึก ฉัน ฉันถูกบังคับให้มาเป็นองครักษ์ท่านค ครับ”

“องครักษ์งั้นเหรอ ก็ดีจะได้มีเพื่อนร่วมหนี เอ้ย คุยน่ะนะ”

“ชื่ออะไรล่ะ”

“ซาวาดะ สึนะ สึนะโยชิ”

“นี่ เรียกฉันเจ้าชายนะ  ฉันก็ถูกบังคับเหมือนนายน่ะแหละ”

ที่เจ้าหญิงจะต้องถูกส่งตัว

และแล้วก็ถึงเมือง เจ้าชายจะหนีได้รึเปล่า โปรดติดตามตอนต่อไป